De tweede parallelle sessie die ik bezocht was van Pierre Gorissen (senior consultant bij de afdeling Onderwijs van Fontys, trendwatcher op het gebied van ICT in het onderwijs): Web 2.0 en het onderwijs op Twittersnelheid. (Presentatie is te zien op de blog van Pierre)
Doordat het programma redelijk was uitgelopen moest Pierre echt op Twittersnelheid door zijn presentatie heen. Sommige dingen waren al door zijn voorgaande collega presentators verteld, dus maakte hij een selectie uit zijn oorspronkelijke presentatie. Leuk vond ik dat Pierre zich zelf niet formeel introduceerde, maar vertelde dat wanneer je meer over hem wilde weten zijn naam in Google kon opzoeken.
Er zijn enorm veel verschillende web 2.0 toepassingen, recentelijk; Twitter, Poken, Flickr, Hyves, LinkedIn, iPhone, iPod Touch, Android, Flip etc. (en het onderscheid is ook niet altijd even duidelijk). Een belangrijke rol neemt web 2.0 in bij het netwerken door vooral gebruik te maken van de diverse social networking sites. Als experiment deelde Pierre een netwerk doos rond, met daarop een doosje visitekaartjes (in de web 2.0 stijl zie http://moo.com/) en een Poken (een soort digitaal visite kaartje, met daarin een usb aansluiting om de gevens op je pc te zetten. Gegevens uitwisselen met anderen doe je door de pokens tegen elkaar te houden, zie http://doyoupoken.com/). De bedoeling was om te kijken wat meer gebruikt zou worden de Poken of het ouderwetse papieren visitekaartje. Het resultaat vindt je hier.
Na de lunch volgde de tweede keynote. Ik wist niet goed wat ik hiervan moest verachten. De spreker was namelijk een priester; Father Roderick (Een Nederlandse pastoor: Roderick Vonhögen.) Maar de titel was wel erg interessant; Oude instituten en Nieuwe Media. Father Roderick is iemand die erg geïnteresseerd is in nieuwe technieken en gebruikt deze ook in zijn kerkelijke positie (zie o.a. http://sqpn.com/). Hij is dan ook erg bekend geworden met zijn podcasts over allerhande filosofische en geloofskwesties. Het bleek een erg vlotte spreker, met enorm veel humor (via twitter gaven enkele aanwezigen al aan dat ze weer bekeerd waren). Father Roderick had een zeer passende opkomst; hij werd voorafgegaan door een Gregoriaans mannenkoor. En zoals een priester in hart en nieren, vervolgde hij direct met de aankondiging van de collecte. Kortom hij had het publiek direct onder zijn aandacht.
Deze Keynote is te zien via http://www.ustream.tv/recorded/1421539. Echt de moeite waard om te kijken, ook als je een fan bent van StarWars; dat is Father Roderick zelf ook en dat stak hij zeker niet onder stoel of banken (in dit geval kerkbanken). Regelmatig haalde hij voorbeelden vanuit StarWars aan, wat steeds zorgde voor een komische ondertoon van zijn verhaal.
De oude instituten zoals de kerk, maar ook bibliotheken en universiteiten hebben allemaal dezelfde vraag; hoe moeten we nu verder? Veel mensen zien de nieuwe technieken vaak als het donker (ervaren dit als slecht) en ze zien alleen de gevaren en niet de mogelijkheden. Father Roderick is iemand die juist wel de mogelijkheden ziet. Door het gebruik van de moderne technieken en met name internet heeft hij een zeer breed publiek aan zich weten te binden. Hij begon met zijn passie voor StarWars, maar ook op zijn vakgebied maakt hij gebruik van de nieuwe media.
Naast de Keynotes bestond het programma ook uit enkele parallelle sessies. De eerste die ik volgde was de presentatie van Willem Jan Renger; over gaming en de belevingswereld van jongeren (die hij overigens leuk illustreerde met verwijzingen naar zijn zoontje en Pokémon).
Men spreekt tegenwoordig over de vervreemding tussen generaties. Maar dit is niet nieuw. Renger illustreerde dit aan de hand van het eerste concert van de Rolling Stones in Scheveningen, waarbij het voorprogramma gepresenteerd werd door Jos Brink en bestond uit artiesten die destijds meer voor de oudere generatie bedoeld waren dan de doelgroep die voor de Stones kwamen. De jongeren lieten duidelijk weten dat men alleen voor de Stones kwam, waardoor het behoorlijk uit de hand liep. Een mooi voorbeeld dus van het niet rekening houden (op een lijn zitten) met je doelgroep.
Voorheen was er sprake vooral Lean Back media; alleen maar kijken en opnemen; de informatie komt naar je toe. De huidige generatie jongeren groeit echter steeds meer op met Lean Forward media; de informatie is alleen van betekenis als je er zelf iets voor (om mee) doet, zoals bij gaming het geval is. De laatste jaren zijn games erg populair (al was dit voorheen ook al zo, maar was er minder media aandacht voor).
Renger wil geen label (zoals homozapiens, net generation etc.) plakken op de huidige generatie. Hij spreekt liever van een nieuwe geletterdheid (meer interactie). Hij schetste hier de kloof tussen de 'classical literacy' en de 'new (digital) literacy'. Deze kloof wordt vooral veroorzaakt door dat iedereen wel iets vind van de nieuwe technieken. Men kijkt erna met een normatieve bril en blijft vaak het nieuwe afzetten tegen het oude. Moet het onderwijs zich hier nu mee gaan bemoeien? Ja; het is zelfs een maatschappelijke taak aldus Renger. Er is namelijk ook een verschil in deelname graad. Niet alle doelgroepen hebben immers de beschikking over dezelfde middelen (nieuwe technieken), terwijl de toekomst (met name het arbeidsveld) er om vraagt.
Gisteren vond in de Aula van de TU Delft voor de tweede keer het UGame ULearn congres plaats. Het was een geweldig congres; hulde voor de organisatie.
Tijdens het wachten op de keynote speelde een mooi introductiefilm op het grote scherm in de zaal. Ook was er een woordje van Minister Plasterk. Dagvoorzitter Annemarie van Gaal (media ondernemer) opende met een greep uit haar eigen ervaringen en kondigde tenslotte de eerste Keynote spreekster aan:
Helene Blowers (Columbus Metropolitan Library, (OH) Director of Digital Strategy): Finding the Phoenix
Waar denkt men aan bij een Bibliotheek? Juist boeken, boeken en nog eens boeken. Dat beeld zou nog wel eens kunnen gaan veranderen met de huidige ontwikkelingen op het gebied van de nieuwe media.
Blowers noemt enkele trends:
Recent comments